Vandaag schrijft Diewertje Heeremans een artikel voor de Volkskrant met de titel ’slim, jong, sociaal, maar geen baan’. Refererend naar een artikel van zaterdag 25 oktober 2008 uit diezelfde krant waarin Paul Schnabel, directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau beschrijft dat de nieuwe generatie écht anders is. De generatie die bezig met haar entree in de werkende wereld te maken zou volgens Schnabel sterk, slim en sociaal zijn. Met deze eigenschappen zou zij geliefd zijn onder de oudere generaties.
Een pessimistischer betoog siert vandaag de krant. De slimme Einsteiners (Groen, Boschma, 2006) kunnen blijkbaar niet aan een baan komen. Heeremans stelt dat de jonge werknemer de eerste is die de laan uit zal worden gestuurd in deze tijden van crisis. Enkele doemscenario’s van generatie genoten worden geschetst. Dan maar een extra master volgen. Of vijftig sollicitatie brieven sturen zonder concreet resultaat (kleine noot: ligt dat niet eerder aan een gebrek aan schrijfvaardigheid?). Als socioloog vraag ik mij af, heeft mevrouw Heeremans de gevolgen van de dubbele vergrijzing eigenlijk wel in acht genomen? Het geboortecohort van mijn generatie is klein (als in, kleiner dan 200.000). De babyboomers hebben al een tijd gewerkt en zullen de komende jaren hun gewilde functies verlaten. In de nabije toekomst zijn er dus steeds meer werknemers en steeds meer functies. Niet dat de Einsteiner meteen directeur kan (of wil) worden, maar het verloop zal groter worden. Zelfs in tijden van nationale, financiele malaise. Laten we de redenering van Heeremans ook eens omdraaien, wie zal er eerder de laan uit worden gestuurd? De jonge werknemer, goedkoop en werklustig. Of de oudere werknemer, duur en net zo werklustig. Wie er een duurzamere werkkracht zal blijken? De jonge hond of de oude bok (no offence)? De keuze is niet zo eenzijdig als ik hem nu voorstel, maar laten we stoppen met de starter in een hoek te plaatsen waar hij/zij niet hoeft te horen.
Waren wij op 25 oktober 2008 niet sterk, slim en ook nog eens sociaal? Ja. Redenen genoeg om zulke sterk normatieve analyses te ontkrachten. Met zwart-wit redenaties gaat een recessie namelijk niet sneller voorbij.

Related Articles
1 user responded in this post
De War for Talent, geinstigeerd door vergrijzing en ontgroening, leidt ertoe dat er, volgens mij, gewoon vastgehouden wordt aan de kenniswerkers.
Productiehandjes daarentegen….